Pan Jezus powiedział do św. Siostry Faustyny, że „Jedna godzina rozważania mojej bolesnej męki ma większą zasługę, aniżeli cały rok biczowania się aż do krwi; rozważanie moich bolesnych ran jest dla ciebie z wielkim pożytkiem, a mnie sprawia wielką radość...”.
Teraz nasz Pan w Najświętszym Sakramencie przemawia do serca, i to powinno nam wystarczyć... Ukrył się, abyśmy rozważali Jego dobroć i Jego cnoty, aby nasza miłość stała się poważna, oderwana od zmysłów i zadowolona z mocy i pokoju Boga. Nasz Zbawiciel jest rzeczywiście obecny pod zasłonami Sakramentu, lecz odmawia nam widoku swojego Ciała, abyśmy trwali w Jego miłości...
Być „solą ziemi” i „światłem świata” – to dwie bardzo ważne wskazówki, o których przypomina nam dzisiaj Jezus. Przypomina to nam, swoim uczniom, którzy w dzisiejszym świecie mamy być Jego misjonarzami i Jego świadkami. I mamy to czynić z wielką odwagą, żyjąc wiarą i miłością.
Zadbajmy więc w życiu o cichość swojego serca! To bardzo ważne! Szukajmy ciszy zarówno tej zewnętrznej, jak i tej w naszym sercu! Nie bójmy się ciszy! Miejmy też w życiu takie sekrety i tajemnice, których nie będziemy wyjawiać ludziom, a jedynie Bogu. Rozmawiajmy też najpierw z Bogiem, a potem z ludźmi. Cisza ludzkiego serca, to jeden z ważnych elementów czci Najświętszego i cichego Serca Jezusowego...
Papież Grzegorz XVI, zatwierdzając Stowarzyszenie Żywego Różańca założone przez bł. Paulinę Jaricot, podkreślił, że: „Członkowie Różańca stanowią i powinni stanowić jedno serce i jedną duszę. (…) Każda grupa jest jak rodzina dzieci…, ścisłe ze sobą związanych i w pełni oddanych NMP, ich czułej Matce”... „Skoro Jezus Chrystus nam mówi, że Bóg wysłuchuje modlitw dwóch albo trzech, którzy gromadzą się w Jego imieniu, czyż nie można mieć nadziei, że tyle tysięcy dusz, zebranych na różańcu, zostanie wysłuchanych”...
Temat katechezy: Wartość i moc Słowa Bożego w życiu św. Franciszka z Asyżu... Wczoraj z ustanowienia papieża Franciszka obchodziliśmy w całym Kościele Niedzielę Słowa Bożego pod hasłem: „Słowo Chrystusa niech mieszka w was” (Kol 3,16). Ta papieska inicjatywa ma sprawić, że w Ludzie Bożym będzie wzrastała znajomość Pisma Świętego. Papież pragnął w ten sposób uwrażliwić cały Kościół na fundamentalną rolę głoszenia Słowa Bożego w liturgii, a także podkreślić ważność codziennej duchowej lektury Pisma Świętego.
W sakramencie Chrztu świętego Chrystus obdarzył nas także wielkimi darami: wiary, nadziei, miłości i darem łaski uświęcającej, przez który zamieszkał w naszych duszach. Jeżeli Chrystus obdarzył nas tymi darami na początku naszego chrześcijańskiego życia, to wiedział doskonale jak bardzo te dary będą nam w życiu potrzebne. Dlatego z tych darów powinniśmy korzystać każdego dnia oraz nieustannie dbać w swoim życiu o rozwój wiary, nadziei i miłości.
Zacznijmy ten rok w imię Boże.... „W imię Boże!” – tak mówili nasi przodkowie, gdy rozpoczynali jakąś pracę albo gdy wyruszali w drogę. Jako chrześcijanie rozpoczynamy nowy rok i nowe dni w imię Boże... Jeśli w imię Boże przyjmiemy cierpienie tak samo, jak i radość, to możemy być pewni, że także i ten rok będzie rokiem błogosławionym, pobłogosławionym przez Boga. Albowiem wspomożenie nasze w imieniu Pana, który we wszystkim ukazuje nam swoje pogodne oblicze!
Każde święta Bożego Narodzenia mówią nam o niezwykłej i niepojętej bliskości Boga. Przypominają nam, że to Dziecię „owinięte w pieluszki i położone w żłobie”, to naprawdę Emanuel „Bóg z nami”. Bóg przychodząc do nas jako dziecko, pragnie być blisko każdego z nas i oczekuje od nas czułej, bezgranicznej i pełnej poświęcenia miłości do Niego. Tajemnica Bożego Narodzenia, to tajemnica Boga, który porzuca szczęście swoje w niebie i wchodzi między swój lud ukochany, ukochany przez Niego bezgranicznie, tak do końca, aż po Krzyż. Ta wyjątkowa w historii noc Bożego Narodzenia zmieniła historię świata i historię człowieka…
Adwent jest czasem szczególnie ważnym, aby zobaczyć Jezusa obecnego w naszym życiu i pomagać tym, którzy są w ciemności, aby zapragnęli dotknąć żywego i pokornego Jezusa przychodzącego jako lekarz, aby leczyć nas i uzdrawiać z wszelkich chorób cielesnych i duchowych.
Strona 1 z 3
- start
- Poprzedni artykuł
- 1
- 2
- 3
- Następny artykuł
- koniec
565 lat franciszkanów
we Wschowie
We Wschowie początki fundacji franciszkańskiej sięgają roku 1457, kiedy to mieszczanie i magistrat królewskiego miasta Wschowy, ofiarowali bernardynom teren pod budowę kościoła i klasztoru. W 1462 r. z ofiar mieszczan i okolicznej szlachty zbudowano kościół i klasztor pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny. Klasztor początkowo należał do prowincji czesko-austriackiej.
W roku 1467 wszedł w skład nowo powstałej polskiej prowincji obserwantów. W latach 1456 – 1558, klasztor pomyślnie się rozwijał, a zakonnicy prowadzili bez większych przeszkód swoją działalność duszpasterską.
Czytaj dalej na temat historii klasztoru
800 lat zakonu
1W 1209 roku św. Franciszek z Asyżu założył nowy zakon w Kościele. Siebie i swoich towarzyszy nazywał braćmi mniejszymi (łac. fratres minores) - chciał przez to podkreślić, że ich życie ma polegać nie na wywyższaniu się, ale na świadomym wyborze małości (łac. minoritas), uniżoności.
2Do takiej postawy zachęcał Chrystus w Ewangelii, a Franciszek nakazał w regule praktykować życie w ubóstwie i uniżeniu. Pierwszych zakonników nazywano Pokutnikami z Asyżu, dopiero później przyjęła się nazwa franciszkanie (od imienia św. Franciszka). Do XV wieku istniał jeden zakon franciszkański.
3W wyniku uwarunkowań na tle kulturowym, historycznym, geograficznym oraz na skutek różnic w praktycznym stosowaniu reguły, w XV i XVI w. wyłoniły się istniejące do dzisiaj trzy niezależne zakony franciszkańskie: Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych, Zakon Braci Mniejszych i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.
Kontakt
Dom Zakonny we Wschowie
Prowincji św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych - Franciszkanów w Polsce
ul. Klasztorna 2
67-400 Wschowa
+48 65 540 73 45
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Nr rachunku bankowego: 69 1020 3088 0000 8402 0151 5667
Modlitwa do świętego Michała Archanioła
Święty Michale Archaniele! Wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty Wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen
 |
Dom Zakonny we Wschowie |
