Dzień Matki (2026)
Nie ulega wątpliwości, że każdy człowiek dla właściwego swojego rozwoju potrzebuje szczególnie Matki. Każdy pragnie być w życiu kochanym. A najczęściej i najbardziej człowiek doświadcza miłości właśnie od Matki. Matka to pierwsza osoba, którą spotkaliśmy na drodze naszego życia. Od samego początku była zatroskana o nasze życie i o naszą przyszłość. Od początku dała nam swoją miłość, czas, siły i serce. Mimo nieraz matczynego niepokoju i lęku, oddawała nam każdego dnia całą siebie.
Dzisiaj gdy jak co roku obchodzimy w naszej Ojczyźnie Dzień Matki, każdy z nas myślami, sercem a przede wszystkim modlitwą jest blisko swojej Matki, czy to żyjącej, czy też już zmarłej. Przypomnimy sobie miłość, którą nasza Matka otaczała nas od dzieciństwa. Przypominamy sobie Jej czułe spojrzenia, jej trud włożony w nasze wychowanie. Bardzo często pierwsze słowo jakie wypowiada małe dziecko to słowo „Mama”. Gdy dziecko zrobi sobie krzywdę, uderzy się, czy rozbije sobie kolano…, to do kogo biegnie(?)... biegnie właśnie do Mamy, by Ona to bolące miejsce podmuchała, opatrzyła ranę, a przede wszystkim by przytuliła i ucałowała. Życie Matki to ciągła ofiara ze swojego poświęconego dla dziecka czasu, kosztem nieraz wypoczynku. Życie Matki to ofiara z wielu różnych przyjemności życia, po to by być jak najbliżej swojego dziecka, by nad swoim dzieckiem czuwać.
„Jest jedna miłość, która nie liczy na wzajemność, nie szczędzi ofiar, płacze a przebacza, odepchnięta wraca – to miłość macierzyńska” – to słowa Józefa Ignacego Kraszewskiego.
Można śmiało powiedzieć, że Mama to ta, która kocha i uczy kochać. Matka patrzy na swoje dziecko sercem dlatego często z miłości do swojego dziecka, wszystkiego nie widzi, wszystkiego nie słyszy, nie wszystko mówi, ale nieustannie, niezmiennie, bezgranicznie swoje dziecko kocha. Matka kochając swoje dziecko przyjmuje je takim, jakie jest, a Jej miłość jest cierpliwa i wyrozumiała. Mama, która kocha swoje dziecko przekazuje też swojemu dziecku cenne życiowe wskazówki, które wynikają często także z Jej życiowego doświadczenia. Matka wskazuje dziecku jak żyć i postępować. Uczy na jakich wartościach budować codzienne życie. Uczy odróżniać dobro od zła. Pokazuje, co to znaczy żyć uczciwie i w prawdzie.
Każda Matka, która wierzy w Boga, pragnie też wiarę przekazać swojemu dziecku. Pragnie słowem i przykładem nauczyć swoje dziecko kochać Boga i ludzi, tak jak uczy tego Chrystus. To bardzo często to właśnie Matka składa dłonie dziecka do modlitwy i prowadzi dziecko do Jezusa, do kościoła.
Każda Matka, która kocha swoje dziecko, stawia też dziecku wymagania, by kiedyś dziecko już dorosłe, mogło wypowiedzieć słowa wdzięczności: „Mamo dziękuję Ci za to, że mnie dobrze wychowałaś, że ode mnie wymagałaś, że nauczyłaś mnie dobrze żyć”.
Podziękujmy dziś Bogu za wszystkie Matki. Podziękujmy za ich dobroć, miłość i cierpliwość. Podziękujemy za ich uśmiech i łzy. Życzmy też wszystkim Matkom, tym młodym i tym starszym,by miały zawsze w sobie dosyć siły i miłości w sercu dla swoich dzieci. By wpatrzone w Maryję, Matkę Pięknej Miłości, każdego dnia w gorliwej modlitwie uciekały pod Jej obronę i prosiły o opiekę nad swoją Rodziną. I módlmy się dzisiaj szczególnie: za Mamy żyjące, aby Pan Bóg im błogosławił każdego dnia, by obdarzał Je zdrowiem i siłami na każdy dzień, a dla Matek, które odeszły już do wieczności, prośmy o nagrodę wieczną w Niebie. Amen.
(o.R.)
