W Wielki Piątek 3 kwietnia w naszym Maryjnym Sanktuarium:
Od 7.00 – 17.30 adoracja Najświętszego Sakramentu w „Ciemnicy”  (w kaplicy adoracji).
O 15.00 rozpoczęcie Nowenny przed Świętem Bożego Miłosierdzia (w kaplicy adoracji)
O 17.15 – Droga Krzyżowa (w krużgankach).

O 18.00 CEREMONIE WIELKOPIĄTKOWE NA CZEŚĆ MĘKI PAŃSKIEJ

Po Ceremoniach przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego (w kościele) i całonocna adoracja Najświętszego Sakramnetu.
Ofiary składane do skarbonki przy adoracji Krzyża świętego przeznaczone są na utrzymanie Sanktuariów w Ziemi Świętej.

W Wielki Piątek obowiązuje post ścisły (jakościowy i ilościowy), czyli post od potraw mięsnych  oraz można spożyć trzy posiłki, w tym tylko jeden do syta. Od tego postu nie ma dyspensy.


Wielki Piątek to DZIEŃ KRZYŻA
ŚWIĘTEGO. Po południu odprawiana jest niepowtarzalna wielkopiątkowa LITURGIA MĘKI  PAŃSKIEJ. Celebrans i asysta wchodzą w ciszy. Przed ołtarzem przez chwilę leżą krzyżem, a po modlitwie wstępnej czytane jest proroctwo o Cierpiącym Słudze Jahwe i fragment Listu do Hebrajczyków. Następnie czyta się lub śpiewa, zwykle z podziałem na role, opis Męki Pańskiej według św. Jana.

Po homilii w bardzo uroczystej MODLITWIE WSTAWIENNICZEJ  Kościół poleca Bogu siebie i cały świat, wyrażając w ten sposób pragnienie samego Chrystusa: aby wszyscy byli zbawieni.

Centralnym wydarzeniem liturgii wielkopiątkowej jest ADORACJA KRZYŻA. Zasłonięty fioletowym suknem Krzyż wnosi się przed ołtarz. Celebrans stopniowo odsłania ramiona Krzyża i śpiewa trzykrotnie: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”, na co wierni odpowiadają: „Pójdźmy z pokłonem”.
Po liturgii Krzyż zostaje w widocznym i dostępnym miejscu, tak by każdy wierny mógł go adorować. Jest on aż do Wigilii Paschalnej najważniejszym punktem w kościele. Przyklęka się przed nim, tak, jak normalnie przyklęka się przed Najświętszym Sakramentem.
Po adoracji Krzyża, z Ciemnicy przynosi się Najświętszy Sakrament i wiernym udziela się Komunii świętej.

Ostatnią częścią liturgii Wielkiego Piątku jest PROCESJA DO GROBU PAŃSKIEGO. Na ołtarzu umieszczonym przy Grobie lub na specjalnym tronie wystawia się Najświętszy Sakrament w monstrancji okrytej białym przejrzystym welonem – symbolem całunu, w który owinięto ciało zmarłego Chrystusa. Cały wystrój tej kaplicy ma kierować uwagę na Ciało Pańskie.

W Wielki Piątek odprawiane są także nabożeństwa DROGI KRZYŻOWEJ.
Wielki Piątek to dzień w którym Kościół nie sprawuje Mszy świętej.

400 lat franciszkanów

565 lat franciszkanów

we Wschowie

We Wschowie początki fundacji franciszkańskiej sięgają roku 1457, kiedy to mieszczanie i magistrat królewskiego miasta Wschowy, ofiarowali bernardynom teren pod budowę kościoła i klasztoru. W 1462 r. z ofiar mieszczan i okolicznej szlachty zbudowano kościół i klasztor pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny. Klasztor początkowo należał do prowincji czesko-austriackiej.

W roku 1467 wszedł w skład nowo powstałej polskiej prowincji obserwantów. W latach 1456 – 1558, klasztor pomyślnie się rozwijał, a zakonnicy prowadzili bez większych przeszkód swoją działalność duszpasterską.

 

Czytaj dalej na temat historii klasztoru

 

 

800 lat zakonu

1W 1209 roku św. Franciszek z Asyżu założył nowy zakon w Kościele. Siebie i swoich towarzyszy nazywał braćmi mniejszymi (łac. fratres minores) - chciał przez to podkreślić, że ich życie ma polegać nie na wywyższaniu się, ale na świadomym wyborze małości (łac. minoritas), uniżoności.

2Do takiej postawy zachęcał Chrystus w Ewangelii, a Franciszek nakazał w regule praktykować życie w ubóstwie i uniżeniu. Pierwszych zakonników nazywano Pokutnikami z Asyżu, dopiero później przyjęła się nazwa franciszkanie (od imienia św. Franciszka). Do XV wieku istniał jeden zakon franciszkański.

3W wyniku uwarunkowań na tle kulturowym, historycznym, geograficznym oraz na skutek różnic w praktycznym stosowaniu reguły, w XV i XVI w. wyłoniły się istniejące do dzisiaj trzy niezależne zakony franciszkańskie: Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych, Zakon Braci Mniejszych i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

800 lat zakonu